در ایران نسل جوان
چه جایگاهی دارد؟
ما در چه دنیایی زندگی
می کنیم؟
در دنیای امروزی
در تمامی کشورها می بینیم که همه بدنبال اختراعات و اکتشافات در عصر جدید هستند تا
بتوانند راه علم را رو به آینده باز کنند.
راستی چطور این
کار امکان پذیر است؟
چطور می توانیم
راهی نو برای دستیابی به علوم جدید پیدا کنیم؟
چه نیرویی است که قدرت انجام این کار را دارد؟
تمامی دولتها در
سراسر دنیا اتفاق نظر دارند که باید برروی نسل های جدید سرمایه گذاری کنند تا بتوانند
بیشترین دستاوردهای علمی را بدست بیاورند.
به همین منظور ما
می بینیم که چطور در دنیا دولتها با قبول تمام هزینه های تحصیل کودکان تلاش می کنند
هیچ سد و مانعی را در کشور خود برای فراگیری باقی نگذارند.
همه دنبال این هستندکه ببینند استعدادها در کجا
نهفته است تا با کمک و امکان بروزآن
استعدادهای نهفته را شکوفا وبارزکنند ،زیرا با این کار می توانند بسیاری مشکلات و
معضلات کشور را در آیندة نزدیک حل نمایند. به همین دلیل نیز موضوع آموزش و پرورش
در سطح بین المللی مهم و جدی است.
حالا باید ببینیم
که در ایران ما چه می گذرد و برخورد مقامات دولتی و دست اندرکاران با این موضوع
چگونه است؟
متاسفانه در روزنامه های حکومتی آمارهایی را می
خوانیم که بسیار همه را در حیرت می برد. مثلا گفته می شود که 1030000 دانش آموز در سنین 6 تا 18 سال هستند که در هیچ
مدرسه ایی ثبت نام نکرده اند، یا بهتر است بگوئیم نتوانسته اند ثبت نام کنند.
ثبت نام نکردن دانش آموزان نه بخاطر عدم تمایل
آنان بلکه دقیقا بخاطر وضعیت اسفبار اقتصادی اشان است که قادر نیستند در مدرسه ایی
ثبت نام کنند و دولت نیز هیچ تسهیلاتی حتی برای تهیدستان ایجاد نکرده که بتوانند
هزینة تحصیل فرزندانشان را تامین کنند.
اوضاع آموزش و پرورش در ایران بقدری نابهنجار است که هر روز در
روزنامه ها از وضعیت اسفبار مدارس گفته می شود مثلا خانم ابتکار را می بینیم که
گله و شکایت می کند که چطور مردم قرار است با آموزش و پرورشی کنار بیایند که از
صدر تا ذیل آن پولی است؟ و یا یکی دیگر از مقامات دولتی در روزنامه وطن حرفش این
بود که حداقل مدرسه را نفروشید و با استناد به اصل 44 قانون اساسی کشور می خواست
که دولت آموزش رایگان برای همه فراهم نماید.
آخر نمی شود حرف
از توسعه و پیشرفت زد و بعد هزار هزار کودک را در خیابانها پیدا کرد که در حال
استفاده از مواد مخدر هستند. توسعه و پیشرفت ماده مشخص دارد. اگربخواهیم که بفهمیم
کشور ما در این سالیان چقدر پیشرفت داشته به وضعیت تحصیل کودکان ایران باید نگاه کنیم، به همان میزان که بودجه،
امکانات، انرژی و زمان صرف این موضوع شده به همان میزان توسعه و پیشرفت کشور رو به
جلو حرکت کرده است.
نمی شود هر روز
تعداد بیشتری ترک تحصیل کنند و هر روز بر آمار کودکان معتاد خیابانی اضافه شود و
بعد بیائیم و سخن ازاین بگوییم که همه چیز رو به آینده ایی جدید به پیش می رود.
آخر آینده را نسل جوان می سازند.
در ایران این نسل جوان چه جایگاهی دارد؟
چقدر به آنان توجه
می شود و چطور از استعدادها و انرژی های آنان استفاده می گردد؟
پس بالا بردن سطح
آموزش و پرورش کشور نه یک موضوع فرعی بلکه دقیقا هدف بزرگی است که همه باید برای
آن بسیج شویم تا بتوانیم آنرا محقق نمائیم. پس تلاش بسوی ساختن ایران فردا.
******
اعتصاب غذا # خشك #محمود بهشتي لنگرودي # سخنگوي #كانون
#صنفي # معلمين #اعتراض # اجرايي #ن حكم ناعادلانه # #ایران #تهران #مازندران #گلستان #اردبیل #ارومیه #کرمانشاه #خرمشهر #لرستان #قم #یزد #مشهد #البرز #همدان #كرمان #مشهد #همدان #تبریز #مشهد #تايباد# پيش دبستاني #مازندران #سخت # وضعيت # معلمين# زنداني #زندان #گوهر دشت كرج#رسول بداقي#مدرسه#حقوق #کارمندان #آموزش و پرورش
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر