۱۳۹۴ آبان ۲۶, سه‌شنبه

#ايران -پری‌های دریایی در 43 مایلی آب‌های ایران بانوهای صیاد درخلیج فارس


پری‌های دریایی در 43 مایلی آب‌های ایران
بانوهای صیاد درخلیج فارس



بعد از اذان صبح، چادر گلدار را به سر می‌کند، برقع به صورت می‌زند و دل به دریا می سپارد، این کار هر روز بانوی صیاد #خلیج‌فارس است...
43 مایل دورتر از سرزمین مادری، حوالی جزیره هنگام، هر صبح زنانی با چادرهای رنگی سوار بر قایق های چوبی، قلاب ها را به دل دریا می سپارند تا زندگی حلال صید کنند.
تقریبا همه زنان جزیره هنگام ماهیگیر هستند و صید را بدون کمک مردان و به تنهایی انجام می‌دهند و هر کدام برای خود قایقِ پارویی دارند، روش صید زنان در هنگام، کاملا سنتی و با استفاده از قلاب ماهیگیری است.

فاطمه اربابی، از قدیمی‌ترین زنان صیاد در جزیره هنگام است، حدود 60 سال سن و شش فرزند دارد و از زمانی که ازدواج کرده برای تامین معیشت، هر روز پابه‌پای همسرش دل به دریا زده است.
هر روز بعد از اذان صبح سوار بر قایق #ماهیگیری‌اش می‌شود، در دل خلیج فارس پارو می‌زند، همین که از جزیره کمی فاصله گرفت، نخ قلاب را به آب می‌اندازد و صید را آغاز می‌کند، قایق‌های کوچک و پاروییِ زن‌ها برخلاف قایق‌ها و لنج‌های صیادی خیلی عادت ندارند از خانه دور شوند.
او هر نوع ماهی را صید می‌کند و آن‌هایی که قابل استفاده هستند را می‌فروشد. خودش به بازار ماهی فروش‌ها نمی‌رود، این کار همسرش است، مثل همه زنان و مردانِ جزیره هنگام. ماهی‌ها در جزیره به دست مشتری نمی‌رسد، بندرگاه سرزمین اصلی، همان جایی است که ماهی‌های صید شده این زنان در آن به فروش می‌رسد.
اربابی می‌گوید: اگر هوا خوب باشد، دو مرتبه در روز به صید می‌رویم، یک‌بار بعد از نماز صبح که تا ظهر روی آب هستیم و بار دیگر بعدازظهرها که کار معمولا تا قبل غروب ادامه دارد.

#صیادیِ زنان در جزیره هنگام تقریبا پیشه‌ای موروثی شده است، «بیشتر زن‌ها، پیر و جوان از قدیم صیادی می‌کنند، جوان‌ها از ما سن‌دارها یاد گرفته‌اند و حالا با علاقه کار‌ می‌کنند»، این‌ها را بانوی صیاد می‌گوید.
زنانِ هنگام جز صیادی، لباس‌های محلی می‌دوزند، سوزن‌دوزی می‌کنند و اوقات بیکاری در جزیره‌ای که گردشگران بیشتر برای تماشای دلفین‌ها و ساحل نقره‌ای به آن قدم می‌گذارند، صدف دریایی، روغن کوسه و ادویه‌جات محلی هم می‌فروشند. دکه‌های صنایع‌دستی این زنان در اسکله‌ی هنگام برپا است و کمتر کسی از افسانه‌هایی که پشت آن برقع های قرمز و طلایی پنهان شده خبر دارد.اومی گوید : به صیادی علاقه داشتم، خودم پشت قایق نشستم و یاد گرفتم، حالا هم تنها به دریا می‌روم، بیشتر زنان در هنگام مثل من هستند.
آنان روزهایی که هوا خراب است و نمی‌توانند دل به دریا بزنند، در ساحل نقره‌ای هنگام، زیورآلات و صنایع‌دستی را که زنان جوان‌تر جزیره با صدف درست کرده‌اند می‌فروشند.

*****
#ایران #صیاد #جوان #ساحل #صنایع دستی #دلفین #جزیره #دریا # افسانه 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر